Allah betekent "de god". Niemand betwist dit. Maar wat minder duidelijk is, is of Allah de God is die christenen aanbidden?

Hieronder gaan we dieper in op de oorsprong van Allah, voordat Mohammed de polytheïstische afgoderij van Arabieren veranderde in de monotheïstische godsdienst van de Islam.

God, JHWH, verandert nooit. Zoals Hij in het begin was, zo is Hij nu en zal Hij aan het einde zijn. Hij blijft dezelfde, gisteren, vandaag en voor altijd. Allah daarentegen is niet dezelfde gebleven.

Laten we het contact niet verliezen... Uw regering en Big Tech proberen actief de informatie die door The blootgesteld om in hun eigen behoeften te voorzien. Abonneer u nu op onze e-mails om ervoor te zorgen dat u het laatste ongecensureerde nieuws ontvangt. in je inbox…

Blijf op de hoogte!

Blijf op de hoogte van nieuwsupdates via e-mail

Ben je een mens? 4 + 4 =

---

Inhoudsopgave

Abrahamitische religies

Van de duizenden religies wereldwijd zijn er slechts een handvol monotheïstisch. De drie belangrijkste monotheïstische religies zijn het christendom, het jodendom en de islam, die algemeen bekend staan ​​als de Abrahamitische religies omdat ze een gemeenschappelijke patriarch delen. 

Abraham – een belangrijke patriarch in het jodendom, christendom en de islam – was de vader van Isaak, die op wonderbaarlijke wijze werd geboren uit Sara toen zij oud was, en van Ismaël, die werd geboren uit Hagar (de Egyptische dienstmaagd van Sara). 

Isaak werd gekozen om het verbond met Abraham voort te zetten. Isaaks zoon Jakob, later hernoemd Israël, was de vader van twaalf zonen, die de patriarchen van de twaalf stammen van Israël werden.

Om de erfenis van Isaak te beschermen, werd Ismaël, samen met zijn moeder Hagar, verbannen uit Abrahams huis. De Bijbel vertelt ons dat Ismaël "in de woestijn van Paran woonde" en met een Egyptische trouwde. Het is een wijdverbreide overtuiging in de islamitische traditie dat Ismaël de patriarch van de Arabieren was, hoewel dit niet door iedereen wordt gedeeld.

Zie ook: De mythe ontrafelen: is Ismaël werkelijk de vader van de Arabieren? Cautivo Estrella

Een reactie achtergelaten onder het artikel 'Dr. Bill Schneobelen: Vrijmetselarij en Islam', waarin stond dat de islam de goddelijkheid van Jezus ontkent, zei dat Joden de goddelijkheid van Jezus eveneens ontkennen. Dat klopt. Maar we moeten in gedachten houden dat er maar één God is en dat Hij uit drie Personen bestaat: God de Vader (Jahweh), God de Zoon (Jezus) en God de Heilige Geest. Gods drie Personen zijn verschillend, maar niet gescheiden; ze zijn één. 

Het kan voor ons verstand moeilijk zijn om te begrijpen hoe God drie afzonderlijke, maar onafscheidelijke Personen kan zijn, maar gelukkig voor ons geeft God ons altijd iets, een gelijkenis, ter vergelijking om ons te helpen begrijpen – in dit geval zijn het wijzelf. Ook wij zijn drie afzonderlijke personen die samen één geheel vormen. We hebben een fysiek lichaam, een ziel (ons "hart en verstand", onze gevoelens en ons geweten, een besef van goed en kwaad) en een geest. Onze drie personen vormen één geheel, de volledige persoon die we zijn. Zolang we op aarde leven, kunnen onze drie afzonderlijke personen niet van elkaar gescheiden worden.

Waarom heeft God drie Personen? Om Zijn wil en Zijn beloften aan ons te vervullen. "Wij" zijn alle mensen die ooit geleefd hebben, van Adam tot nu. Ten eerste was het God de Vader met wie de mensen in contact kwamen. Jezus en de Heilige Geest bestonden, maar de wereld kende hen nog niet.

“In het begin schiep God de hemel en de aarde. De aarde was woest en leeg, en duisternis lag op de diepte. En de Geest van God zweefde over de wateren.”Genesis 1: 1-2 (NBG)

“In het begin was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God. Het was in het begin bij God. Alle dingen zijn door Hem gemaakt, en zonder Hem is niets gemaakt dat gemaakt is. In Hem was leven, en het leven was het licht der mensen. En het licht schijnt in de duisternis, en de duisternis heeft het niet begrepen.”John 1: 5 (NBG)

Jezus is "het Woord" zoals Johannes het in de bovenstaande passage beschrijft. Door Jezus zijn alle dingen geschapen. Rond het jaar 0 n.Chr., op het door God vastgestelde tijdstip, werd God de Zoon aan de wereld geopenbaard toen Hij naar de aarde kwam als een mens genaamd Jezus. Toen Jezus de aarde verliet, zond Hij ons, en openbaarde zo Zijn Heilige Geest.

Gods plan is nog niet voltooid; het ontvouwt zich nog steeds. Uiteindelijk zal Jezus terugkeren naar de aarde op het door God vastgestelde tijdstip. Zijn wederkomst zal niet hetzelfde zijn als de eerste. Jezus zal Zich gelijktijdig aan de hele wereld openbaren. We hoeven niet af te gaan op geruchten of verhalen uit de tweede hand; ongeacht wat we geloven, we zullen Hem allemaal tegelijk met onze eigen ogen zien.

Zie, Hij komt met de wolken, en elk oog zal Hem zien, zelfs zij die Hem doorstoken hebben. En alle stammen van de aarde zullen over Hem treuren. Ja, Amen. Revelation 1: 7

Wie is God?

Mozes vroeg God naar zijn naam. En God antwoordde JHWH ("IK BEN DIE IK BEN").

Toen zei Mozes tegen God: ‘Als ik bij de Israëlieten kom en tegen hen zeg: De God van uw voorouders heeft mij naar u toe gezonden, en zij mij vragen: Wat is Zijn naam? Wat moet ik hun dan zeggen?’

En God zei tegen Mozes: ‘IK BEN DIE IK BEN.’ En Hij zei: ‘Dit moet je tegen de Israëlieten zeggen: ‘IK BEN heeft mij naar jullie toe gezonden.’’

Exodus 3: 13-14 (NBG)

De eerste vijf boeken van de christelijke Bijbel zijn de Thora, de Hebreeuwse Bijbel.IK BEN WIE IK BEN" is vertaald uit Hebreeuws naar Engels als: אֶֽהְיֶ֖ה (Ehyeh) “IK BEN”, אֲשֶׁ֣ר (Asjer) “WIE”, אֶֽהְיֶ֑ה (Ehyeh) “IK BEN.”  De Thora stelt:

Mozes zei tegen God: ‘Wanneer ik bij de Israëlieten kom en tegen hen zeg: “De God van uw vaderen [huis] heeft mij naar u toe gestuurd”, en zij mij vragen: “Wat is [Gods] naam?” wat moet ik hun dan zeggen?’

En God zei tegen Mozes: ‘Ehjeh-Asjer-Ehjeh’, en vervolgde: ‘Dit moet je tegen de Israëlieten zeggen: ‘Ehjeh heeft mij naar jullie toe gestuurd.’

"IK BEN DIE IK BEN" is de vertaling van het Hebreeuwse Tetragrammaton "JHWH". De oorspronkelijke uitspraak van JHWH ging in de loop der tijd verloren, met name tijdens de Tweede Tempelperiode (3e tot 2e eeuw v.Chr.), toen de gewoonte om de goddelijke naam niet uit te spreken wijdverbreid raakte in het jodendom. Als gevolg hiervan werd de naam hardop gelezen als Adonai of Elohim. 

Jahweh wordt algemeen beschouwd als de meest accurate reconstructie van de oorspronkelijke uitspraak van JHWH. De vorm Jehovah verscheen later, waar christelijke geleerden de medeklinkers van YHWH combineerden met de klinkers van Adonai.

Zie ook: Wat is de betekenis van Jahweh? Wat is de betekenis van Jehovah? Heeft u vragen en Waarom wordt God Jahweh genoemd? (Jehovah), Blauwe Letter Bijbel

Wat kunnen we hieruit concluderen? De God van de Joden is JHWH, en omdat God drie Personen is, is JHWH ook Jezus (Yeshua) en de Heilige Geest.

Geldt dat ook voor moslims? De Koran vermeldt niet expliciet de naam JHWH (Jahweh).  Wetenschappelijke analyse suggereert dat de Koran de goddelijke naam kent en de betekenis ervan onderzoekt door middel van herinterpretatie in plaats van directe verwijzing. Het komt dus neer op de vraag: Wie is Allah? Is Allah een andere naam voor JHWH?

Wie is Allah?

Het antwoord op de vraag “Wie is Allah?” hangt ervan af aan wie je het vraagt.

Islam Online gebruikt de woorden van Jezus zoals die in de Bijbel staan ​​om Allah te identificeren:

Jezus antwoordde hem: Het eerste van alle geboden is: 'Luister, Israël, de Heer, onze God, de Heer is één. En u zult de Heer, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel, met heel uw verstand en met heel uw kracht.' Dit is het eerste gebod.

Ground 12: 29-30

“In islamitische taal betekent dit: Onderwerp je met de grootste oprechtheid aan de Ene God, Allah,” Islam Online schrijftMet andere woorden, Islam Online beweert dat Allah de God van Israël is, JHWH.

Islam Online ontkent vervolgens dat Jezus God is, ontkent Gods Heilige Geest en beschuldigt christenen onwetend en onterecht van polytheïsme. "Voor sommige christenen is de onwrikbare houding van de islam tegen het polytheïstische trinitaire godsconcept in het christendom een ​​reden om de islam te bestrijden." Islam Online gezegd.

De auteur legt verder uit dat Arabieren vóór de islam heidenen waren. Hoewel heidense Arabieren mindere goden aanbaden die werden vertegenwoordigd door afgoden, "aanbaden [Allah] als de Opperste Heerser van het universum, en er was geen afgod van Allah." Hoewel de pre-islamitische Arabieren in Allah geloofden als de ultieme god, gebruikten ze vaak afgodsbemiddelaars om hem te benaderen, in de overtuiging dat deze afgoden hen dichter bij Allah konden brengen. Islam Online gezegd.

In een artikel uit 2007 getiteld 'Oorsprong van de islam' Moslim Hoop gaf wat geschiedenis over de naam "Allah". "Allah", aldus het artikel, was een algemeen woord voor "god". Een artikel uit 2020 gepubliceerd door Bijbelse Missiologie was het eens:

Het woord "Allah" dateert van vóór de islam. Elke Arabische stam had zijn eigen afgodsbeelden en -godinnen, maar een aantal stammen erkende ook het bestaan ​​van een "onbekende god" die ze al-ilah noemden, wat letterlijk "de god" betekent. Hij werd beschouwd als de onzichtbare, opperste godheid; ze hadden echter geen eenduidig ​​concept van wie hij was. Na verloop van tijd werd Allah "... een universalisering van de stamgod die vaak al-ilah (de god) werd genoemd. Toen de stam een ​​andere stam tegenkwam met een god die ze ook al-ilah noemden, dachten ze allebei dat ze naar hetzelfde wezen verwezen, en zo ontstond er een universeel idee van Allah onder de Arabieren." (Nazir Ali, p. 26)

Allah: De god van de IslamBijbelse Missiologie, 16 september 2020

Voordat Mohammed het heiligdom verwoestte, huisvestte de Kaäba in Mekka 360 afgodsbeelden en werd het Beit-Allah genoemd, ofwel ‘Huis van Allah’:

De Kaäba stond bekend als Beit-Allah, oftewel "het huis van Allah". Hoewel er 360 afgodsbeelden stonden, was de Kaäba uiteindelijk het huis van Allah, de opperste heidense god. Als heer van de Kaäba werd hij niet vertegenwoordigd door een tastbaar beeld, zoals de 360 ​​afgodsbeelden in de Kaäba.

Allah: De god van de IslamBijbelse Missiologie, 16 september 2020

Volgens Moslim Hoop, Er was een afgodsbeeld voor Allah: "Onder de afgodsbeelden die in Mekka werden aanbeden, heette er één 'Allah'. Dit specifieke afgodsbeeld was de stamgod van de Qoeraisj [de stam waar Mohammed vandaan kwam], en hij had drie specifieke dochters."  Moslim Hoop stelt dat de naam van het specifieke idool “Allah” waarschijnlijk afkomstig is van het generieke gebruik van “Allah” voor “god.”

De drie dochters van het afgodsbeeld Allah heetten Al-Lat, Al-Uzza en Manat. "Op een gegeven moment sloot de 'profeet van Allah' een compromis en zei in de Koran (soera 53:19) dat 'op hun voorspraak gehoopt kon worden'. Met andere woorden, hij zei dat we moesten hopen op de hulp van deze drie [dochter]afgodsbeelden. Mohammeds volgelingen moeten verbaasd zijn geweest dat hij dit zei. Later veranderde Mohammed van gedachten en zei dat Satan hem had bedrogen." Moslim Hoop gezegd.

We vragen ons af of er nog iets anders is waar Satan Mohammed mee heeft kunnen bedriegen, en zoals Islam beantwoorden betoogde of Mohammed een door God gezonden profeet was:

De vraag is niet of moslims en christenen dezelfde God hebben (er is immers maar één Schepper), de vraag is of hun boek VAN de God komt die het beweert te zijn. Zonder twijfel: de Koran spreekt OVER God, maar is het VAN God?

De belangrijkste vraag is: Is de Koran van God? Of, gelijkwaardig: Is Mohammed een profeet, gezonden door de enige ware God?

Is Allah de God van de Bijbel? Islam beantwoorden

Verdere bronnen:

• Dr. Bill Schneobelen: Vrijmetselarij en Islam, The Exposé, 4 november 2025
• Mohammed en afgoderij, Antwoorden op de Islam
• Allah – Stenen afgodsbeeld? Koran-tegenstrijdigheid

De islamitische religie: de heropleving van de Baäl-aanbidding

‘Ik ben de Heer, uw God, die u uit het land Egypte, uit het diensthuis, heeft geleid.

“Je zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben.

“U mag geen gesneden beeld maken, geen enkele afbeelding van wat boven in de hemel is, of beneden op de aarde, of in het water onder de aarde. U mag zich voor die niet buigen, noch ze dienen.”

De eerste twee van de Tien Geboden, Exodus 20: 2-5

Op WordPress was er een blog met de titel 'Antwoorden op Islam Blog'. Het is niet langer beschikbaar omdat het is 'gearchiveerd of opgeschort in overeenstemming met de [WordPress'] Gebruiksvoorwaarden.' De auteur van de blog, Sam Shamoun, is ook de auteur van de website 'Islam beantwoorden' geciteerd in het bovenstaande gedeelte. 

Het 'Antwoorden op Islam Blog' was laatst gearchiveerd op de Wayback Machine op 28 oktober 2025. In 2020 publiceerde Shamoun het volgende artikel (gearchiveerd HIER), die, aan de hand van citaten uit andere bronnen, de oorsprong van Allah beschrijft. Naast het onderstaande artikel bent u wellicht ook geïnteresseerd in Shamouns overzicht getiteld 'Allah', die te vinden is op Islam beantwoorden's Indexpagina.

Inhoudsopgave

Door Sam Shamoun, 20 maart 2020

In dit bericht zal ik het bewijs leveren dat de Islam niets meer is dan de religie van Baäl onder het mom van Abrahamitisch ethisch monotheïsme.

Hubal: de oppergod van Mekka

Er is solide bewijs dat de pre-islamitische Allah met de maan in verband brengt. Volgens wetenschappelijke bronnen was Hoebal de oppergod die in Mekka werd aanbeden, van wie veel autoriteiten beweren dat hij de maangod was.

Hoebal: Oppergod van de Ka'ba; een krijgs- en orakelgod; een maangod.Goden, godinnen en mythologie, red. C. Scott Littleton [Marshal Cavendish Corporation 2005], deel 11, p. 137)

Hoebal: Een afgodsbeeld, de god van de maan. Eeuwen voor de islam bracht 'Amr ibn Luhayy, een leider van de stam Djoerhoem die in Mekka woonde vóór de komst van de Qoeraisj-stam, het afgodsbeeld vanuit Syrië naar de stad. Het werd in de Ka'ba geplaatst en werd het belangrijkste afgodsbeeld van de heidense Mekkanen. Het ritueel werpen van loten en het voorspellen van pijlen werd ervoor uitgevoerd.

Hoebal werd afgebroken en als drempel gebruikt toen de Profeet Mekka veroverde en de Ka'bah reinigde. Bekijk IDOELEN: JAHILIYYAH (Cyril Glasse, De nieuwe encyclopedie van de islam, derde editie [Stacey International, 2008], p. 209; onderstreping (nadruk van mij)

Van de 360 ​​afgodsbeelden in de Ka'ba was Hoebal, de god van de maan, de belangrijkste. Na de verovering van Mekka sneed de Profeet enkele van deze afgodsbeelden open met een zwaard, waaruit naar verluidt zwarte rook kwam, een teken van de psychische invloeden die deze afgodsbeelden tot hun verblijfplaats hadden gemaakt. De Profeet maakte van het afgodsbeeld van Hoebal een drempel. (Ibid., p. 235; onderstreping, cursivering van mij)

al-'Uzza: Een van de belangrijkste afgodsbeelden van de heidense Arabieren, nauw verbonden met al-Lat en al-Manat. Alle drie werden als vrouwen beschouwd. Het is bekend dat er af en toe mensenoffers aan hen werden gebracht. Het andere belangrijke afgodsbeeld van de Mekkanen was Hoebal, de god van de maan. Bekijk IDOLS (Ibid., p. 543; onderstreping, nadruk van mij)

Hoebal: Een pre-islamitische godheid die wordt vertegenwoordigd door een afgodsbeeld in de Kaaba dat door Mohammed werd vernietigd toen hij Mekka in 630 veroverde. Beschermheer van de Qoeraisj, de belangrijkste stam van Mekka.Het Oxford Woordenboek van de Islam [Oxford University Press, 2003], p. 117; onderstreepte nadruk van mij)

"De sira literatuur presenteert de cultus van Mekka als een heiden aan de god Hoebal, en beeldt de Arabische religieuze omgeving waarin Mohammed opgroeide af als overweldigend heidens – de laatste overblijfselen van de oude religieuze traditie uit het Nabije Oosten…” (De Cambridge Companion to the Qur'an, red. Jane Dammen McAuliffe [Cambridge University Press, 2006], p. 24; vetgedrukte nadruk van mij)

“Onder de vele godheden die de Arabieren in en rond de Ka’bah aanbaden, waren de god Hubal en de drie godinnen Al-Lat, al-‘Uzza en Manat. Hubal was oorspronkelijk een maangod, en misschien ook een regengod, zoals hoebal betekent 'damp'. …” (Mahmoud M. Ayoub, Islam: Geloof en Geschiedenis [Oneworld Publications Ltd., 2005)], p. 15; vetgedrukte nadruk van mij)

Khuza'ah deelde dus de schuld van Djoerhum. Ook in andere opzichten waren ze schuldig: een van hun leiders had op de terugweg van een reis naar Syrië de Moabieten gevraagd hem een ​​van hun afgodsbeelden te geven. Zij gaven hem Hoebal, die hij terugbracht naar het Heiligdom en in de Ka'bah zelf plaatste; en het werd HET HOOFDGOD VAN MEKKA.” (Martin Lings, Mohammed: Zijn leven gebaseerd op de vroegste bronnen [Inner Traditions International, LTD. One Park Street, Rochester Vermont 05767, 1983], p. 5; vetgedrukt en met hoofdletters benadrukt door mij.

De Qoeraisj waren gewoon haar boven alle andere afgoden te vereren. Om deze reden zei Zayd ibn-'Amr ibn-Nufayl, die zich tijdens de jahilyah-periode tot de aanbidding van God had gewend en afstand had gedaan van al-'Uzza en de andere afgoden:

'Ik heb afstand gedaan van zowel Allat als al-'Uzza,
Want zo zouden de dapperen en de sterken handelen.
Ik aanbid al-'Uzza en haar twee dochters niet meer,
Of bezoek de twee idolen van de banu-Ghanm;
Ik reis ook niet naar Hoebal om het te aanbidden,
ALHOEWEL HET ONZE HEER WAS TOEN IK JONG WAS.'…

“De Qoeraisj hadden ook verschillende afgodsbeelden in en rond de Ka’bah. De grootste van hen was HoebalHet was, zoals mij werd verteld, van rode agaat, in de vorm van een man met een afgebroken rechterhand. In deze staat kwam het in het bezit van de Qoeraisj, en daarom maakten zij er een gouden hand voor. De eerste die het [voor aanbidding] oprichtte, was Khuzaymah ibn-Mudrikah ibn-al-Ya's ibn-Mudar. Daarom werd het vroeger Khuzaymah's Hubal genoemd.

"Het stond in de Ka'bah. Ervoor waren zeven waarzegpijlen (enkelvoud: qidh, mv. qidah or aqduh). Op een van deze pijlen stond 'puur' geschreven (sarih), en op een andere 'geassocieerde vreemdeling' (mulsag). Wanneer de afstamming van een pasgeborene in twijfel werd getrokken, brachten ze er een offer aan [Hubal] en schudden vervolgens de pijlen en wierpen ze. Als de pijlen het woord 'rein' lieten zien, werd het kind wettig verklaard en zou de stam hem accepteren. Als de pijlen echter de woorden 'geassocieerde vreemdeling' lieten zien, werd het kind onwettig verklaard en zou de stam hem afwijzen. De derde pijl was voor waarzeggerij betreffende de doden, terwijl de vierde was voor waarzeggerij betreffende het huwelijk. Het doel van de drie overige pijlen is niet uitgelegd. Wanneer ze het ergens niet over eens waren, of van plan waren een reis te maken, of een project te ondernemen, gingen ze ernaartoe [Hubal] en schudden de waarzegpijlen ervoor. Welk resultaat ze ook behaalden, ze volgden het en handelden ernaar.

Het was vóór [Hoebal] dat 'Abd-al-Moettalib de waarzegpijlen schudde [om erachter te komen welke van zijn tien kinderen hij moest offeren ter vervulling van een gezworen gelofte], en de pijlen wezen naar zijn zoon 'Abdullah, de vader van de Profeet. Hoebal was ook dezelfde afgod die Abu-Sufyan ibn-Harb aansprak toen hij als overwinnaar tevoorschijn kwam na de slag bij Uhud, zeggende:

'Hoebal, wees verheven' (d.w.z. moge uw religie zegevieren);

Waarop de Profeet antwoordde:

‘Allah is verhevener en majestueuzer.’”

(Hisham Ibn al-Kalbi, Het Boek der Afgoden (Kitab Al-Asnam), vertaald met inleiding en aantekeningen door Nabih Amin Faris, pp. 19, 23-24)

Hoebal werd niet alleen beschouwd als de belangrijkste Mekkaanse godheid, hij werd ook gezien als de heer en god van de kabah. Zelfs de zwarte steen van de kabah, die moslims tot op de dag van vandaag vereren, werd met Hoebal geassocieerd:

"... De grote god van Mekka was Hoebal, een idool van carneool.” (Maxime Rodinson, Mohammed [New Press, NY, mei 2000 ISBN: 1565847520], p. 16; nadruk van mij)

“… De Ka’ba die oorspronkelijk een heiligdom van Hubal alleen kan zijn geweest, huisvestte verschillende afgodsbeelden…” (Ibid., p. 40; nadruk van mij)

"... De presiderende godheid was Hoebal, een grote carneool die in de tempel werd bewaard; 360 andere afgodsbeelden waren buiten opgesteld…” (Malise Ruthven, Islam in de wereld [Oxford University Press, tweede editie 2000], p. 15; nadruk van mij)

"... Hoewel oorspronkelijk onder auspiciën van de heidense god Hoebal, de Mekkaanse haram die zich concentreerde rond de bron van Zamzam, kan in verband zijn gebracht met de voorouderlijke figuren van Ibrahim en Isma'il, omdat de Arabische handelaren, die zich van hun bekrompen achtergrond ontdeden, probeerden zichzelf te plaatsen binnen het bredere referentiekader van het Joods-Christendom.” (Ibid., p. 17; vetgedrukte nadruk van mij)

"... de god van Mekka, Hoebal, vertegenwoordigd door een beeld van rode kornalijn, wordt verondersteld oorspronkelijk een totem te zijn geweest van de Khuza'a, heersers van Mekka voordat ze werden verdrongen door de Qoeraisj…” (Ibid. p. 28; vetgedrukte nadruk van mij)

“… In het centrum van de stad stond het heiligdom genaamd de Ka’ba – een groot, kubusvormig gebouw met een heilige zwarte steen bevestigd in een hoek – dat was het heiligdom voor de heidense god Hoebal…” (Fred McGraw Donner, Mohammed en de gelovigen: de oorsprong van de islam [Belknap Press van Harvard University Press, 2010], 1. The Near East on the Eve of Islam, p. 35; vetgedrukte nadruk van mij)

“… In de Ka’ba stond het beeld van de god Hoebal die de god van Mekka en de Ka'ba genoemd zou kunnen worden. Caetani legt grote nadruk op de verbinding tussen de Ka'ba en Hoebal.Naast hem werden echter ook al-Lat, al-'Uzza en al-Manat aanbeden en deze worden in de Koeran genoemd. Hubal wordt daar echter nooit genoemd. Welke positie Allah naast deze innam, is niet precies bekendDe islamitische traditie heeft hem zeker verheven ten koste van andere godheden.” (M. Th. Houtsma, EJ Brill's Eerste Encyclopedie van de Islam 1913-1936, Deel IV(p. 591; nadruk van mij)

“… De vraag zou zelfs gesteld kunnen worden of en in hoeverre de Ka'ba als een astraal symbool werd beschouwd. Voor de zekerheid is er het feit dat de Ka'ba het object is van de tawaaf en dat tawaaf en Ka'ba worden door de islamitische traditie zelf voorgesteld als verbonden met de schare geesten rond de troon van God. De troon van God is, zoals bekend, een kosmische grootheid, en de Ka'ba en de Zwarte Steen worden beschreven als de troon van God. khalifa op aarde, Adam. De dans van de hemelse geesten kan gemakkelijk worden geïnterpreteerd als een dans van de planeten. Bovendien worden gouden zonnen en manen herhaaldelijk genoemd onder de votiefgeschenken (al-Azraki, p. 155 vierkante). Volgens al-Mas 'udi (Murudj, iv. 47), beschouwden sommige mensen de Ka'ba als een tempel gewijd aan de zon, de maan en de vijf planeten. De 360 ​​afgodsbeelden rond de Ka'ba wijzen ook in deze richting.Het kan daarom nauwelijks worden ontkend dat er sporen van astrale symboliek bestaan. Tegelijkertijd kan men gerust stellen dat er geen sprake kan zijn van een algemene opvatting hierover. De cultus in de Ka'ba was in de heidense periode syncretisch, zoals gebruikelijk is in het heidendom. In hoeverre ook Noord-Semitische culten in Mekka vertegenwoordigd waren, kan niet precies worden vastgesteld. Het is niet uitgesloten dat Allah van Aramese oorsprong was. De duif van aloëhout die Mohammed in de Ka'ba aantrof, was mogelijk gewijd aan de Semitische Venus. (Ibid.; cursivering van mij)

“… Voordat Mohammed verscheen, was de Kaäba omringd door 360 afgodsbeelden, en elk Arabisch huis had zijn eigen god. Arabieren geloofden ook in djinn (subtiele wezens), en een vage godheid met veel nakomelingen. Tot de belangrijkste godheden uit het pre-islamitische tijdperk behoorden al-Lat ('de Godin'), aanbeden in de vorm van een vierkante steen; al-Uzza ('de Machtige'), een godin die gelijkgesteld wordt aan de morgenster en aanbeden wordt als een granieten plaat in de vorm van een dijbeen tussen al-Taif en Mekka; manat, de godin van het lot, aanbeden als een zwarte steen op de weg tussen Mekka en Medina; en de maangod, Hoebal, wiens aanbidding verbonden was met de Zwarte Steen van de Kaaba.” (Peter Occhiogrosso, De vreugde van sekten: Een levendige gids voor de religieuze tradities van de wereld [Een Image Book uitgegeven door DoubleDay, 1996], p. 399; onderstreping (nadruk van mij)

“… Ten tijde van Mohammed, de Ka'aba werd OFFICIEEL OPGEDRAGEN aan de god Hoebal, een godheid die vanuit de Nabateeërs in Arabië was geïmporteerd in wat nu Jordanië is. Maar de prominente plaats van het heiligdom, evenals het algemene geloof in Mekka, lijkt erop te wijzen dat het oorspronkelijk gewijd zou kunnen zijn aan Allah, de Oppergod van de Arabieren…” (Karen Armstrong, Mohammed: een biografie van de profeet [Harper San Francisco; ISBN: 0062508865; Herdruk, oktober 1993], pp. 61-62; nadruk in hoofdletters en vetgedrukt van mij)

“… De legende wil dat Qusayy door Syrië reisde en de drie godinnen al-Lat, al-Uzza en Manat naar de Hidjaz bracht en troonde de Nabateese god Hoebal in de Ka'abah…” (Ibid., p. 66; vetgedrukte nadruk van mij)

Hoewel Armstrong Allah loskoppelt van Hoebal, erkent ze niettemin dat laatstgenoemde de oppergod van de kaaba was. Elders geeft ze toe dat de islamitische verering van de zwarte steen oorspronkelijk een heidense praktijk was die Mohammed in zijn religie overnam:

Alleen onze modernere cultuur kan het zich veroorloven originaliteit te waarderen en traditie volledig overboord te gooien. In de premoderne samenleving was continuïteit cruciaal. Mohammed voorzag geen gewelddadige breuk met het verleden of met andere geloofsgemeenschappen. Hij wilde de nieuwe geschriften verankeren in het spirituele landschap van Arabië.

Daarom blijven moslims de gebruikelijke rituelen uitvoeren in de Ka'ba, het kubusvormige heiligdom in het hart van Mekka, het belangrijkste gebedshuis in Arabië. Het was al extreem oud, zelfs ten tijde van Mohammed, en de oorspronkelijke betekenis van de cultus die ermee verbonden was, was vergeten, maar het was nog steeds geliefd bij de Arabieren, die er elk jaar bijeenkwamen voor de hadj pelgrimstocht vanuit het hele schiereiland. Ze zouden zeven keer rond het heiligdom cirkelen, in de richting van de zon rond de aarde; KUS DE ZWARTE STEEN die in de muur van de Ka'aba is ingebed, die waarschijnlijk een meteoriet was die ooit op de grond was gevallen, die de site verbindt met de hemelse wereld. Deze rituelen (bekend als de umrah) kan op elk moment worden uitgevoerd, maar tijdens de hadj Pelgrims renden ook vanaf de trappen van al-Safa naast de Ka'ba door de vallei naar al-Marwah, waar ze baden. Vervolgens trokken ze naar de omgeving van Mekka: op de vlakte van Arafat stonden ze de hele nacht te waken; ze renden massaal naar de holte van Muzdalifah; ze gooiden kiezels naar een rots in Mina, schoren hun hoofden en op Id al-Adha, de laatste dag van de pelgrimstocht, brachten ze een dierenoffer … Officieel was het heiligdom gewijd aan Hubal, een Nabateese godheid, en er stonden 360 afgodsbeelden rond de Ka'ba, die waarschijnlijk de dagen van het jaar voorsteldenMaar in de tijd van Mohammed lijkt het erop dat de Ka'ba werd vereerd als het heiligdom van Allah, de Oppergod, en het is een teken van de wijdverspreide overtuiging dat Allah dezelfde was als de godheid die werd aanbeden door de monotheïsten, dat die Arabieren in de noordelijke stammen aan de grenzen van het Byzantijnse Rijk die zich tot het christendom hadden bekeerd, de hadj naast de heidenen. Toch liet Mohammed, ondanks dit alles, in de begindagen van zijn missie de moslims nog steeds de salat gebed gericht op Jeruzalem, de heilige stad van de ahl al-kitab, zich afkerend van de heidense associaties met de Ka'ba. Dit gaf uitdrukking aan zijn verlangen om de Arabieren tot het monotheïstische gezin te brengen. (Karen Armstrong, Islam: een korte geschiedenis [Random House, Inc. 2002], pp. 10-12; vetgedrukt en met hoofdletters benadrukt door mij)

Hubal: de Arabische naam voor Baäl

Veel geleerden, zowel oude als moderne, waren/zijn van mening dat Hoebal simpelweg het Arabische equivalent was van de valse god Baäl.

Zo schrijft FE Peters, hoewel hij de mening van Karen Armstrong deelt dat Hubal niet Allah was:

“Onder de goden die door de Qoeraisj werden aanbeden, was Hoebal de grootste …

De Mekkaanse historicus Azraqi geeft nog wat aanvullende details over deze cleromantische godheid, de machtigste van de heidense afgoden van Mekka.

Amr ibn Luhayy bracht (naar Mekka) een afgodsbeeld genaamd Hoebal mee uit het land Hit in Mesopotamië. Hoebal was een van de grootste afgodsbeelden van de Qoeraisj, dus plaatste hij het bij de bron in de Ka'ba en beval de mensen het te aanbidden. Zo bezocht een man die terugkwam van een reis het en liep hij eromheen voordat hij naar zijn familie ging, en schoor hij zijn haar af voordat het ... (Peters, Hadj: de islamitische bedevaart naar Mekka en de heilige plaatsen [Princeton University Press, NJ, 1994], blz. 24-25)

Voetnoot 59 van Peters stelt: “Andere bronnen zeggen dat het uit Noord-Jordanië kwam.” (Ibid., p. 365)

De gegevens wijzen erop dat Hubal de Arabische naam is voor de Hebreeuwse naam. Ha Baal, “de Baäl.” De bovenstaande uitspraak van Peters over Amr ibn Luhayy die Hubal uit Mesopotamië meebracht, bewijst bijvoorbeeld dat het afgodsbeeld een voorstelling van Baäl was.

De overleden moslimgeleerde Martin Lings onderstreepte dit verder toen hij schreef over de oorsprong van het heidendom in Mekka:

“Khuza 'ah deelde dus de schuld van Djoerhoem. Ze waren ook in andere opzichten schuldig: een leider van hen, op de terugweg van een reis naar SYRIË, had de MOABIETEN gevraagd hem EEN VAN HUN AFGODEN te geven. Ze gaven hem HUBAL, die hij terugbracht naar het Heiligdom en in de Ka'bah zelf plaatste; en het werd HET HOOFDGOD VAN MEKKA. "(Mohammed: Zijn leven gebaseerd op de vroegste bronnen [Inner Traditions International, LTD. One Park Street, Rochester Vermont 05767, 1983], p. 5; vetgedrukt en met hoofdletters benadrukt door mij.

In een commentaar op de herontdekking van de Zamzam-bron en zijn schatten door 'Abd al-Muttalib schrijft Lings:

“… Dus 'Abd al-Moettalib ging door met graven zonder dat er daadwerkelijk iets werd gedaan om hem tegen te houden; en sommigen van de mensen verlieten het heiligdom al toen hij plotseling de stenen afdekking van de put raakte en een dankkreet aan God uitsprak. De menigte verzamelde zich opnieuw en nam toe; en toen hij begon met het opgraven van de schat die Djoerhoem daar had begraven, eiste iedereen het recht op om erin te delen. 'Abd al-Moettalib stemde ermee in dat er over elk object loten zouden worden geworpen, of het in het heiligdom bewaard zou worden, persoonlijk naar hem zou gaan of onder de stam zou worden verdeeld. Dit was de erkende manier geworden om een ​​twijfelgeval te beslechten, en het werd gedaan door middel van het voorspellen van pijlen in de Ka'ba, voor de MOABITISCHE AFGOD HUBAL …” (Lings, p. 11; vetgedrukte en hoofdletters nadruk van mij)

De bekende moslimgeleerde Ibn Kathir merkte op:

Ibn Hisham beweert dat een geleerde man hem vertelde dat 'Amr b. Luhayy ooit Mekka verliet voor Syrië voor zaken en bereikte Ma'ab [de Moabieten] in de regio Balqa. Daar woonden in die tijd de 'Amaliq [de Amalekieten], de zonen van 'Imlaq of, zoals sommigen zeggen, 'Imliq b. Lawadh b. Sam b. Nuh. 'Amr zag hen afgodsbeelden aanbidden, dus vroeg hij hen waarom. Ze antwoordden dat als ze de afgodsbeelden om regen vroegen, die ook kwam, of dat ze die wonnen.

'Amr vroeg hen toen om hem een ​​afgodsbeeld te geven dat hij mee kon nemen naar Arabische landen, waar het aanbeden kon worden, en zij gaven hem iemand die Hoebal heetteHij bracht dit naar Mekka, plaatste het op een voetstuk en beval de mensen het te aanbidden en te vereren.Het leven van de profeet Mohammed (Al-Sira al-Nabawiyya), Deel I, vertaald door professor Trevor Le Gassick, besproken door Dr. Ahmed Fareed [Garnet Publishing Limited, 8 Southern Court, South Street Reading RG1 4QS, VK; The Center for Muslim Contribution to Civilization, 1998], p. 42; vetgedrukte nadruk en opmerkingen tussen haakjes van mij)

Andere bronnen zijn onder meer:

“De Kaaba zelf, die het heiligdom was van de Heiden Arabieren, en dat bleven ze ook nadat ze de islam hadden omarmd, is een gebouw van ongeveer tien meter hoog en ongeveer zeven meter breed, zo genoemd omdat het, zoals de naam al doet vermoeden, bijna een perfect vierkant is. In dit gebouw vinden we maar liefst 360 afgodsbeelden; een leider van hen, Hubal, was tegelijk de presiderende god in de tempel en de voornaamste godheid van de Koreishieten, die de bewakers ervan waren. De superioriteit van dit afgodsbeeld werd aangetoond door het feit dat er vóór het werpen van loten met pijlen plaatsvond. Voordat het deze eer echter kreeg, onderging het een proeftijd, want we vernemen uit betrouwbare bron dat het geruime tijd buiten de muren van de Kaäba stond, geduldig wachtend op zijn toelating. Het werd waarschijnlijk geïntroduceerd toen het heiligdom van de Koreish-stam werd omgebouwd tot het Pantheon van heel Arabië. De naam van Hoebal blijft een mysterie. De mening dat het synoniem is met de Babylonische en Syrische Baal of Bel wordt ondersteund door de getuigenissen van Arabische autoriteiten, volgens wie Hoebal oorspronkelijk uit Syrië werd geïmporteerd. Deze schrijvers beweren weliswaar niet dat Hoebal identiek was aan Baäl, maar ze erkennen wel dat Hoebal een astronomische godheid was.

“Als Abulfeda nogmaals stelt dat het beeld van Abraham de leider van de Kaäba was, en dat hij werd vertegenwoordigd door Hubal, mogen we ervan uitgaan dat Hubal een dubbel karakter had, zoals Baäl, die zowel de stichter van het Babylonische rijk als de zonnegod was…” (John Muehleisen Arnold, Islam: geschiedenis, karakter en relatie tot het christendomHoofdstuk I. Het land van zijn geboorte, de pre-islamitische Kaaba, blz. 26-27; vetgedrukte nadruk van mij)

En:

Naast de aanbidding van afgoden en geesten die in dieren, planten, rotsen en water voorkomen, geloofden de oude Arabieren in verschillende grote goden en godinnen die zij beschouwden als degenen die de hoogste macht over alle dingen hadden. De bekendste hiervan waren Al-lat, Al-'Uzza, Manat en HubalDe eerste drie werden beschouwd als de dochters van Allah (God) en hun voorspraak ten behoeve van hun aanbidders was daarom van groot belang...

Al-lat, ook bekend als Alilat, werd aanbeden in de vorm van een vierkante witte steen. Ze was bekend bij andere Semitische volkeren in Syrië en Mesopotamië, en was de Moedergodin van Palmyra (in Noord-Syrië), wiens symbool de leeuw was. De Nabateeërs van Zuid-Jordanië en Zuid-Palestina aanbaden haar. als de zonnegodin, de schenker van het leven. In Mekka had Al-lat een haram (heiligdom) en een Hima waar de Arabieren samenkwamen om haar te aanbidden en offers te brengen, waardoor ze in haar gunst zouden komen.

Al-'Uzza werd aanbeden in de vorm van drie palmbomen, een steen en een afgodsbeeld. Ze was de oppergod van de stam van de Qoeraisj, de heersers van Mekka vlak voor de islam. Ze had een tempel en een Hima Daar kreeg ze geschenken in goud en zilver aangeboden en was ze versierd met sieraden. Haar naam betekent 'de meest geliefde', maar ze was een wrede godin die alleen tevreden gesteld kon worden door bloed te vergieten, zowel van mens als dier. Net als Al-lat werd al-'Uzza geassocieerd met de godin van de liefde, al-Zuhara, maar was ze nauwer verbonden met Al-lat. De twee werden vaak samen aanbeden. en vormden soms een drie-eenheid met Manat of de god HubalReplica's ervan werden door de clans van Qoeraisj gedragen toen ze ten strijde trokken om de strijders te inspireren met moed en toewijding...

"Hubal werd geassocieerd met de Semitische god Ba'l en met Adonis of Tammuz, de goden van de lente, vruchtbaarheid, landbouw en overvloed… Het idool van Hoebal stond bij de heilige bron in het Heilige Huis…” (Legendarische steden, prinsen en djinns uit Arabische mythen en legendes, tekst door Khairet al-Saleh, illustraties door Rashad N. Salim [Schocken Books, New York 1985], p. 28; vetgedrukte tekst van mij)

Tot slot:

Naast de zon, de maan en de ster Al-Zuhara aanbaden de Arabieren de planeten Saturnus, Mercurius en Jupiter, de sterren Sirius en Canopies en de sterrenbeelden Orion, Ursa Major en Ursa Minor en de zeven Pleiaden.

Sommige sterren en planeten kregen menselijke karakters. Volgens de legende werd Al-Dabaran, een van de sterren van de Hyaden, hevig verliefd op Al-Thurayya, de mooiste van de Pleiaden. Met goedkeuring van de Maan, vroeg hij om haar hand. Al-Thurayya protesteerde en zei koket: 'Wat zou ik moeten met zo'n kerel, zonder geld?'” (Ibid., pp. 29-30; cursivering van ons)

Er is nog een indirect bewijsstuk dat Allah met Baäl verbindt. Franz Rosenthal gaf commentaar op de massale verwarring die de moslims omringde over de precieze betekenis van as-samad (Vgl. 112:2) suggereert een mogelijke oorsprong van het woord. Hij zegt:

… Er is voldoende ruimte voor argwaan om ons toe te staan ​​naar wat extern bewijsmateriaal te kijken.

Daar komen we een opmerkelijk fenomeen tegen: de niet zelden voorkomende religieuze connotatie van de wortel smd.

In het Ugaritisch, smd verschijnt als een stok of knuppel die door Ba'l wordt gehanteerdIn de Kilammu-inscriptie, regel 15, vinden we b'l smd, blijkbaar, b'l als de eigenaar van zijn goddelijke club. In de Bijbel wordt de trouw van de Israëlieten aan Baäl van Peor uitgedrukt door de nip'al van de wortel smdHet werkwoord wordt door de Septuagint vertaald heteleuse (Numeri 25:3, 5; Ps. 106:28). Het gebruik van het werkwoord weerspiegelt ongetwijfeld de Noord-Kanaänitische religieuze terminologie.

Uit Arabische bronnen vernemen we dat een idool van 'Ad werd naar verluidt genoemd Samud, wat ons behoorlijk dicht bij de leefwereld van Mohammed brengt …

Gezien dit materiaal kan de suggestie worden gedaan dat as-samad in de Koran is een overblijfsel van een oude Noordwest-Semitische religieuze term, die mogelijk niet meer door Mohammed zelf werd begrepen, noch door de oude dichters (if the sawahid Deze suggestie zou een goede verklaring kunnen zijn voor de aanwezigheid van het lidwoord bij het woord in de Koran, en het zou vooral een goede verklaring kunnen zijn voor de aarzeling van de commentatoren ten opzichte van zo'n prominente passage. Een dergelijke aarzeling is wat we zouden verwachten als we te maken hebben met een heidense overblijfsel uit de vroege periode van de openbaring.. (Wat de Koran werkelijk zegt: taal, tekst en commentaar, “Enkele kleine problemen in de Koran”, bewerkt met vertaling door Ibn Warraq [Prometheus Books, oktober 2002, Hardcover; ISBN: 157392945X], deel 5.2, pp. 336-337; vetgedrukt en onderstreept, nadruk van mij)

Als Rosenthal gelijk heeft, dan is dit alleen maar extra bewijs dat Allah de naam van Hubal was, en dat Hubal het Arabische woord voor Baal was.

Gezien het voorgaande mag het geen verrassing zijn dat een moderne biografie over het leven van Mohammed Hubal rechtstreeks identificeert met Baäl:

In dit heilige der heiligen worden allerlei heilige voorwerpen en afbeeldingen bewaard. Deze zouden een icoon van de Maagd Maria met het Christuskind en een portret van de profeet Abraham omvatten. Maar het heiligdom wordt gedomineerd door een afbeelding van de oorlogsgod Baal Hubal, die waakt over het politieke lot van de stad. In moeilijke tijden kunnen de stadsoudsten zijn advies inwinnen door een koker met voorspellende pijlen naar afgodsbeelden te werpen en de toekomst te voorspellen aan de hand van de antwoorden die ze geven. (Barnaby Rogerson, De Profeet Mohammed – Een Biografie [HiddenSpring, An Imprint of Pauline Press, Mahwah, NJ 2003], p. 15; vetgedrukt en onderstreept (nadruk van mij)

En:

Het beeld van de Syrische oorlogsgod Hoebal werd weggehaald, evenals de waarzegpijlen die de Qoeraisj gewoonlijk voor het beeld gooiden. (Ibid., p. 190; onderstreping en nadruk van mij)

Allah: De naam van de afgod Hoebal

Er zijn aanwijzingen dat Allah simpelweg de naam was die de heidenen aan Hoebal gaven als erkenning voor het feit dat hij de oppergod was. Dit betekent dat het afgodsbeeld van Hoebal in feite een beeld van Allah was, en dat Allah dus feitelijk een van de afgodsbeelden was die daar werden aanbeden!

Sterker nog, de islamitische bronnen zelf leveren indirect bewijs dat deze visie ondersteunt. Zo toont Ibn Kathir aan dat de god van Mohammeds familie Hoebal was, en dat zijn grootvader zelfs tot Allah bad door zich tot Hoebals afgodsbeeld te wenden!

“Ibn Ishaq verklaarde: ‘Er wordt beweerd dat toen ‘Abd al-Muttalib zoveel tegenstand kreeg van de Qoeraisj over het graven van zamzamHij beloofde dat als hem tien zonen zouden worden geboren die opgroeiden en hem beschermden, hij zou er een van opofferen voor God op de ka'ba. '

Uiteindelijk had hij tien zonen die hem bescherming zouden bieden. Hun namen waren al-Harith, al-Zubayr, Hajl, Dirar, al-Muqawwim, Abu Lahab, al-'Abbas, Hamza, Abu Talib en 'Abd Allah. Hij verzamelde hen en vertelde hen over zijn gelofte. en vroeg hen om zijn belofte aan God na te komen, Almachtig en Alglorieus is HijZe gehoorzaamden en vroegen hem wat hij van hen wilde. Hij vroeg hen elk een pijl te nemen, er hun naam op te schrijven en bij hem terug te komen.

“Dat deden ze en ze gingen met hen mee naar binnen. ka'ba naar de plaats van hun god Hoebal, waar de put was waarin offers aan de ka'ba zou worden geplaatst. Daar, in de buurt van Hoebal, lagen zeven pijlen die ze gebruikten om een ​​oordeel te vellen over een belangrijke kwestie., een kwestie van bloedgeld, verwantschap of iets dergelijks. Zij zouden naar Hubal komen om een ​​oplossing te zoeken, waarbij zij alles accepteerden wat hun werd opgedragen te doen of zich ervan te onthouden.. "(Het leven van de profeet Mohammed (Al-Sira al-Nabawiyya), Deel I, vertaald door professor Trevor Le Gassick, besproken door Dr. Ahmed Fareed [Garnet Publishing Limited, 8 Southern Court, South Street Reading RG1 4QS, VK; The Center for Muslim Contribution to Civilization, 1998], pp. 125-126; *(vetgedrukte nadruk van mij)

De overlevering zegt verder dat het lot viel op 'Abd Allah, Mohammeds toekomstige vader, wat betekende dat hij geofferd moest worden. De Quraish overtuigden 'Abd al-Moettalib ervan een manier te vinden om zijn zoon te sparen en overtuigden hem ervan een vrouwelijke waarzegster te raadplegen. De tekst vervolgt:

Dus vertrokken ze naar Medina, waar ze de waarzegger, wiens naam Sajah was, zoals Yunus b. Bukayr van Ibn Ishaq overleverde, in Khaybar aantroffen. Ze reden weer weg en gingen naar haar toe om haar om advies te vragen. 'Abd al-Muttalib vertelde haar over het hele probleem met betrekking tot hem en zijn zoon. Ze zei tegen hem: 'Laat me vandaag achter, totdat mijn begeleidende geest komt en ik hem kan vragen. '”

“Ze lieten haar achter en 'Abd al-Muttalib bad tot GodDe volgende dag gingen ze terug naar haar en ze vertelde hen dat ze een bericht had ontvangen. 'Hoeveel is het bloedgeld dat u voorschrijft?' vroeg ze. 'Tien kamelen,' zeiden ze, aangezien dat het geval was. 'Ga dan terug naar je land en offer je man als offer en doe hetzelfde met de tien kamelen. Werp dan pijlen om te beslissen tussen hem en hen. Als de waarzeggende pijl naar hem wijst, tel dan het aantal kamelen op. totdat uw god tevreden is; als het naar de kamelen verwijst, offer ze dan in zijn plaats. Op die manier zul je je god behagen en je man redden. '

“Dus gingen ze terug naar Mekka en toen ze hadden besloten te doen wat zij had gezegd, 'Abd al-Muttalib bad tot God. Toen offerden ze 'Abd Allah en de tien kamelen als offer en werp de pijlOp dat moment vertelden de mannen van Qoeraisj aan 'Abd al-Muttalib: die naast Hubal stond te bidden tot God"Het is voorbij! Uw God is tevreden, O 'Abd al-Muttalib'…” (Ibid., p. 126-127; vetgedrukte nadruk van mij)

Het is absoluut onzinnig dat Mohammeds grootvader voor het beeld van Hoebal stond te bidden tot Allah als ze niet één en dezelfde waren. En het is ook niet logisch dat de grootvader een gelofte aan Allah aflegde en vervolgens voor het beeld van Hoebal ging staan ​​om die na te komen!

Dit bewijst in feite dat de pre-islamitische heidenen, zoals Mohammeds grootvader, Allah als de naam van de god Hoebal aannamen, en daarom tot Allah baden door voor het beeld van Hoebal te gaan staan. In hun ogen was het beeld van Hoebal niets anders dan een afgodsbeeld van Allah.

Verder lezen

• De Ismaëlieten en de aanbidding van God
• Geloofden de inwoners van Mekka in Allah als de Allerhoogste?
• Geloofden de Mekkanen werkelijk dat Allah de Allerhoogste God was?
• Hubal en Allah opnieuw bekeken
• Ba'al, Hubal en Allah

Hoofdafbeelding: Reliëf van de Arabische godinnen Al-Lat, Manat en Al-Uzza, de heidense afgodsbeelden van de Qoeraisj-stam (links). Bron: WikipediaDe Kaäba in Mekka tijdens de hadj (rechts). Bron: Brits

The Expose heeft dringend uw hulp nodig…

Steun de Expose

Kunt u ons helpen om de eerlijke, betrouwbare, krachtige en waarheidsgetrouwe journalistiek van The Expose draaiende te houden?

Uw overheids- en Big Tech-organisaties
proberen The Expose het zwijgen op te leggen en uit te schakelen.

Daarom hebben we uw hulp nodig om ervoor te zorgen
wij kunnen u blijven voorzien van de
feiten die de mainstream weigert te delen.

De overheid financiert ons niet
om leugens en propaganda op hun site te publiceren
namens de Mainstream Media.

In plaats daarvan vertrouwen we uitsluitend op uw steun. Dus
steun ons alstublieft in onze inspanningen om
jij eerlijke, betrouwbare onderzoeksjournalistiek
vandaag nog. Het is veilig, snel en gemakkelijk.

Selecteer hieronder de methode die u het prettigst vindt om uw steun te betuigen.

Maandelijks abonnement

Maandelijkse donatie

Eenmalige donatie

Koop ons een kopje koffie

Blijf op de hoogte!

Blijf op de hoogte van nieuwsupdates via e-mail

Dagelijkse samenvatting

Amerikaanse nieuwsberichten

Britse nieuwsberichten

Wereldnieuwsberichten

Alle nieuwsberichten

Ben je een mens? 1 + 7 =

Trump kondigt toezegging van 5 miljard dollar aan voor een "Vredesraad" om Gaza te herbouwen.

Menselijke augmentatie zal de dood van de mensheid betekenen

Satan, Prins van deze wereld: Een overzicht van hoofdstuk 1

Hoorbare enclaves, stem-tot-schedel en de Stem van God

Rhoda Wilson

Waar het voorheen een hobby was die uitmondde in het schrijven van artikelen voor Wikipedia (tot de zaken in 2020 een drastische en onmiskenbare wending namen) en een paar boeken voor privégebruik, ben ik sinds maart 2020 fulltime onderzoeker en schrijver geworden als reactie op de wereldwijde overname die met de introductie van covid-19 duidelijk zichtbaar werd. Het grootste deel van mijn leven heb ik geprobeerd bewustzijn te creëren dat een kleine groep mensen van plan was de wereld voor eigen gewin over te nemen. Ik kon niet rustig achteroverleunen en hen hun gang laten gaan zodra ze hun laatste zet hadden gedaan.

Zie volledige biografie