Merck heeft Gardasil-onderzoeken gemanipuleerd om de schade te verhullen, zo blijkt uit een onlangs openbaar gemaakt rapport van de Deense arts Peter C. Gøtzsche dat bij een Amerikaanse rechtbank is ingediend.
Maryanne Damasi schrijft over Gøtzsche's deskundige beoordeling: "[Zijn] forensische analyse ... legt een huiveringwekkend verhaal bloot over manipulatie van klinische proeven, falende regelgeving en wereldwijde misleiding."
Gøtzsche stelde in zijn rapport dat Merck de gegevens van klinische onderzoeken had verdraaid, waardoor de resultaten wetenschappelijk gezien nietszeggend waren. Ook manipuleerde hij de registratie en rapportage van bijwerkingen om de schijn van schade te minimaliseren.
Hij stelde dat de acties van Merck een grove schending van de medische ethiek vormen, omdat miljoenen adolescenten en hun families mogelijk worden misleid en toestemming geven voor een vaccin waarvan de veiligheidsrisico's onduidelijk zijn.
Laten we het contact niet verliezen... Uw regering en Big Tech proberen actief de informatie die door The blootgesteld om in hun eigen behoeften te voorzien. Abonneer u nu op onze e-mails om ervoor te zorgen dat u het laatste ongecensureerde nieuws ontvangt. in je inbox…
Merck heeft Gardasil-processen gemanipuleerd om schade te verbergen, zo blijkt uit gerechtelijke documenten
By Maryanne Demasi, 7 mei 2025
In wat een van de meest explosieve farmaceutische rechtszaken in de Amerikaanse geschiedenis zou kunnen worden, Robi tegen Merck & Co, gericht op het Gardasil HPV-vaccin, zal naar verwachting in september 2025 in Los Angeles worden hervat.
De kern van de zaak wordt gevormd door beschuldigingen dat Merck het veiligheidsprofiel van Gardasil verkeerd heeft weergegeven. Deze beschuldigingen worden nu ondersteund door overtuigend bewijs.
Een onlangs ontzegelde deskundig rapport van de Deense arts en wereldberoemd onderzoeksmethodoloog Peter C. Gøtzsche, ingediend als onderdeel van het verzoekschrift voorafgaand aan het proces, onderbouwt de vorderingen tegen Merck.
Zijn 350 pagina's tellende forensische analyse – nu onderdeel van het officiële proces-verbaal – legt een huiveringwekkend verhaal bloot over manipulatie van klinische proeven, falende regelgeving en wereldwijde misleiding.
Volgens Gøtzsche heeft Merck de gegevens van de klinische proeven zo grondig verdraaid dat de resultaten wetenschappelijk gezien nietszeggend zijn.
Gøtzsche's beoordeling is grimmig en ondubbelzinnig.
"De door Merck gesponsorde onderzoeken kunnen niet worden gebruikt om de schadelijkheid van de vaccins goed te beoordelen", schrijft hij, eraan toevoegend dat het bedrijf "de kans heeft verspeeld om de veiligheid van Gardasil op legitieme wijze te onderzoeken".
Na het bestuderen van 112,000 pagina's aan regelgevende documenten concludeerde Gøtzsche dat Merck zijn gegevens zodanig had gemanipuleerd dat het voor onafhankelijke wetenschappers – of zelfs overheidsregulatoren – “moeilijk, zo niet onmogelijk” zou zijn om de schadelijke effecten van het vaccin nauwkeurig te beoordelen.
Dit roept nu de fundamentele vraag op: zijn miljoenen adolescenten misleid en hebben ze toestemming gegeven voor een vaccin waarvan de werkelijke veiligheidsrisico's opzettelijk werden verhuld?
Proeven die bedoeld zijn om te misleiden
Gøtzsche betoogt vanaf het begin dat Merck haar klinische proeven niet zozeer heeft opgezet om schadelijke effecten op te sporen, maar om deze te maskeren.
In plaats van een inert placebo te gebruiken – zoals een zoutoplossing, de gouden standaard in klinisch onderzoek – gebruikte Merck in alle onderzoeken, behalve twee kleine, een op aluminium gebaseerd adjuvans als controle.
Aluminiumadjuvanten staan bekend als neurotoxinen die immuunreacties opwekken en op zichzelf lokale en systemische bijwerkingen kunnen veroorzaken.
“Het is onverdedigbaar dat Merck het heeft vermeden zijn vaccin met een placebo te vergelijken”, schrijft Gøtzsche.
Deze tactiek had een duidelijk doel: het minimaliseren van de kans op bijwerkingen door ervoor te zorgen dat de ‘controlegroep’ vergelijkbare bijwerkingen zou ervaren als de gevaccineerde groep, waardoor het vaccin in vergelijking daarmee veiliger zou lijken.
Zelfs de Wereldgezondheidsorganisatie (“WHO”) heeft waarschuwde dat het gebruik van een actieve comparator zoals een adjuvans in plaats van een echte placebo “het moeilijk maakt om de schadelijkheid van een vaccin te beoordelen.”
Alleen onder druk van toezichthouders voerde Merck twee kleinschalige onderzoeken uit met een placebo op basis van zoutoplossing. Deze twee onderzoeken – hieronder gemarkeerd met een rood kader – lieten een significant hogere incidentie van schade zien vergeleken met onderzoeken waarbij een aluminiumadjuvans of een vergelijkend vaccin als 'placebo' werd gebruikt.
Kortom, Gøtzsche concludeerde dat deze processen bedoeld waren om te misleiden.
Schade verbergen door de data te segmenteren
Naast het ontwerp van het onderzoek beschrijft Gøtzsche hoe Merck systematisch de registratie en rapportage van bijwerkingen manipuleerde.
Deelnemers werden slechts 14 dagen na elke vaccinatie gemonitord op schadelijke effecten – een relatief korte periode. Auto-immuunreacties en andere vaccingerelateerde schadelijke effecten kunnen weken of maanden duren voordat ze zich openbaren, en soms jaren voordat ze worden gediagnosticeerd, zoals in het geval van aandoeningen zoals het posturaal orthostatisch tachycardiesyndroom (POTS).
Als er buiten deze periode van 14 dagen een bijwerking optrad, werd deze niet gerekend als een vaccingerelateerd effect, maar werd deze opnieuw geclassificeerd als een ‘nieuwe medische voorgeschiedenis’, waardoor elk verband met het vaccin werd verhuld.
"Door bijwerkingen 'nieuwe medische geschiedenis' te noemen, verhulde Merck niet alleen belangrijke bijwerkingen, maar ook de ernst ervan", legt Gøtzsche uit.
Reacties die buiten het korte observatievenster optraden, werden uitgesloten, tenzij ze als ernstig werden geclassificeerd – bijvoorbeeld levensbedreigend of resulterend in invaliditeit, ziekenhuisopname of blijvende schade – maar zelfs sommige van deze reacties werden door Merck uit de rapporten weggelaten.
Hierdoor werden duizenden nadelige gebeurtenissen die patronen van schade aan het licht hadden kunnen brengen, systematisch uitgesloten van de uiteindelijke analyse.
Het ging hierbij niet alleen om het afwenden van de bal, maar om een berekende strategie van Merck.
De verdwijnende schade
Een van de meest opvallende delen van het rapport van Gøtzsche betreft de manier waarop Merck omging met de resultaten van studie P001, een van de grootste klinische onderzoeken voor Gardasil.
In dit onderzoek werden ruim 14,000 deelnemers ingeschreven om het originele Gardasil-vaccin te vergelijken met de nieuwere versie, Gardasil 9, die twee keer zoveel adjuvans en vijf ziekteverwekkende antigenen meer bevat dan Gardasil.
Uit de onderzoeksgegevens bleek dat 3.3% van de deelnemers die Gardasil 9 kregen een ernstige bijwerking ervoer, vergeleken met 2.6% van degenen die de originele Gardasil kregen. Merck noemde het verschil "laag en vergelijkbaar".
Maar Gøtzsches analyse toonde aan dat deze toename statistisch significant was. Hij berekende dat voor elke 141 mensen die met Gardasil 9 werden gevaccineerd, er één een ernstige bijwerking zou krijgen – een percentage dat hij omschreef als "alarmerend".
Het navigeren door de data voor deze studie was geen sinecure. Gøtzsche beschrijft de onderzoeksdocumentatie – die meer dan 8,734 pagina's beslaat – als dicht, ongeorganiseerd en opzettelijk gestructureerd om cruciale bevindingen te verdoezelen. "Belangrijke resultaten kunnen gemakkelijk onopgemerkt blijven", waarschuwt hij.
Volgens hem heeft Merck niet alleen verzuimd onderzoek te doen naar de schadelijke effecten van vaccins, maar heeft het bedrijf ook bewust barrières opgeworpen om de schadelijke effecten voor het publiek verborgen te houden.
Rode vlaggen na de beursgang genegeerd
Nadat Gardasil op de wereldmarkt werd geïntroduceerd, kwamen er meldingen binnen van ernstige bijwerkingen – met name gevallen waarbij het ging om neurologische syndromen zoals POTS en complex regionaal pijnsyndroom (‘CRPS’).
In plaats van onafhankelijke beoordelingen uit te voeren, vertrouwden regelgevende instanties zoals het Europees Geneesmiddelenbureau ("EMA") op interne analyses van Merck om te beoordelen of deze aandoeningen mogelijk verband hielden met het vaccin.
Gøtzsche benadrukt echter dat de zoekopdrachten in de database van Merck nauw gedefinieerd en slecht opgezet waren, waardoor veel relevante gevallen niet eens werden gevonden bij het zoeken naar sleuteltermen.
"In het officiële rapport van het EMA wordt niet vermeld dat de zoekstrategieën die de fabrikanten gebruikten om hun databases te doorzoeken, ontoereikend waren en dat ze daardoor veel gevallen over het hoofd hebben gezien", schrijft Gøtzsche.
In plaats van deze gebrekkige analyses aan te vechten, accepteerden toezichthouders ze voor waar. Gøtzsche noemt dit wat het is: falende regelgeving.
"Het is opmerkelijk dat de geneesmiddelenregulatoren de tegenstrijdige, bevooroordeelde en misleidende rapporten van Merck hebben geaccepteerd, die gebaseerd waren op onderzoeken die van nature al gebrekkig waren", zegt hij.
De erosie van geïnformeerde toestemming
Voor Gøtzsche gaan deze kwesties verder dan louter wetenschappelijk wangedrag – ze vormen een ernstige schending van de medische ethiek.
Deelnemers aan de onderzoeken werden voorgelogen; hen werd verteld dat ze een placebo kregen, terwijl ze in werkelijkheid een aluminiumadjuvans kregen toegediend. Ook werden ze niet adequaat geïnformeerd over de werkelijke omvang van de mogelijke schade die het vaccin met zich meebracht.
Zonder eerlijke openbaarmaking, betoogt Gøtzsche, werd de geïnformeerde toestemming – de basis van ethisch klinisch onderzoek – geweigerd.
Miljoenen adolescenten en hun families baseerden hun beslissingen op veiligheidsgegevens die onvolledig, selectief gerapporteerd of actief verborgen waren.
Dit is niet zomaar een wetenschappelijk schandaal. Het is een schending van het publieke vertrouwen.
Toezichthouders waren niet alleen passief; ze waren medeplichtig
Het rapport van Gøtzsche werpt ook een scherp licht op de regelgevende instanties die belast zijn met de bescherming van de volksgezondheid, waaronder de Amerikaanse Food and Drug Administration (“FDA”) en het EMA.
"Het is bekend dat toezichthoudende instanties te weinig personeel hebben, waardoor het onwaarschijnlijk is dat ze de gepresenteerde gegevens van Merck grondig kunnen beoordelen", merkt Gøtzsche op.
Toen zorgen over de veiligheid van Gardasil in 2015 in Denemarken aanleiding gaven tot een formeel onderzoek, baseerde het EMA zich grotendeels op de door Merck zelf ingediende gegevens om het publiek gerust te stellen.
Maar diep in die inzendingen zaten waarschuwingen verborgen die de toezichthouders over het hoofd hadden gezien of ervoor kozen te negeren.
Volgens Gøtzsche was er hier niet alleen sprake van een gebrek aan waakzaamheid, maar ook van een systematische tekortkoming in het toezicht.
Een afrekening voor de volksgezondheid
De Robi tegen Merck De rechtszaak zou een historisch keerpunt kunnen betekenen in de verantwoordingsplicht van farmaceutische bedrijven. De zaak gaat niet alleen over één vaccin of één bedrijf – het gaat over de bredere mechanismen waarmee geneesmiddelen wereldwijd worden getest, goedgekeurd en op de markt gebracht.
Als het bewezen wordt, is het gedrag van Merck niet alleen een vorm van wangedrag, maar ook een ineenstorting van de systemen die zijn ontworpen om de volksgezondheid te beschermen.
“Je kunt niet vertrouwen op de door Merck gesponsorde onderzoeken”, concludeert Gøtzsche.
Deze eenvoudige maar verwoestende conclusie kan veel verder reiken dan deze rechtszaak.
Als deze zaak slaagt, kan dit leiden tot een langverwachte afrekening – een afrekening die de transparantie, de wetenschappelijke integriteit en het recht van elke patiënt om een volledig geïnformeerde keuze te maken, herstelt.
Eén dringende vraag blijft echter: Hoeveel mensen zijn er geschaad doordat de waarheid verborgen werd gehouden?
Aanvullende informatie:
- Interne e-mails onthullen nalatigheid van Merck bij veiligheidstesten Gardasil
- Gerechtsdocumenten onthullen 'onbekend' adjuvans in Gardasil-vaccin
- Gardasil voor de rechter: Heeft Merck het publiek misleid over de preventie van baarmoederhalskanker?
Over de auteur
Maryanne Demasi is een Australische onderzoeksjournaliste en voormalig televisiepresentatrice bij het televisieprogramma Catalyst van de Australian Broadcasting Corporation ("ABC"). Ze behaalde een doctoraat in reumatologie aan de Universiteit van Adelaide en heeft in verschillende functies gewerkt, waaronder als speechschrijver en politiek adviseur voor de Zuid-Australische minister van Wetenschap. Ze is tevens auteur en schrijft voor online media en vooraanstaande medische tijdschriften. In 2023 werd ze benoemd tot Brownstone-genoot.
The Expose heeft dringend uw hulp nodig…
Kunt u ons helpen om de eerlijke, betrouwbare, krachtige en waarheidsgetrouwe journalistiek van The Expose draaiende te houden?
Uw overheids- en Big Tech-organisaties
proberen The Expose het zwijgen op te leggen en uit te schakelen.
Daarom hebben we uw hulp nodig om ervoor te zorgen
wij kunnen u blijven voorzien van de
feiten die de mainstream weigert te delen.
De overheid financiert ons niet
om leugens en propaganda op hun site te publiceren
namens de Mainstream Media.
In plaats daarvan vertrouwen we uitsluitend op uw steun. Dus
steun ons alstublieft in onze inspanningen om
jij eerlijke, betrouwbare onderzoeksjournalistiek
vandaag nog. Het is veilig, snel en gemakkelijk.
Selecteer hieronder de methode die u het prettigst vindt om uw steun te betuigen.
Categorieën: Breaking News, Wereldnieuws
https://zerogeoengineering.com/2025/2024-eu-report-on-solar-radiation-modification/ Het is overal
Waarom delen op Facebook??????