Massale migratie is niet, zoals het lijkt, een organische uiting van de mensheid uit arme landen, maar een berekend project om het territorium van het achteruitgaande Westen opnieuw te bevolken, met racisme als voornaamste instrument, schreef John Waters.
In een tweedelige serie getiteld 'De doodsratel van Europa', John Waters onderzoekt massamigratie met verwijzing naar het boek van Stephen Smith 'De strijd om Europa: Jong Afrika op weg naar het Oude Continent.
Deel I bespreekt – als hoogtepunt van een langlopend plan – een wereldwijde ramp van voedselschaarste, veroorzaakt door Covid-maatregelen en 'sancties', waardoor recordaantallen van voornamelijk Afrikaanse migranten Europa zullen binnenkomen op zoek naar voedsel.
Omdat de artikelen van Waters langer zijn dan de meeste mensen in één keer zouden lezen, breken we Part II, met als kop 'Open grenzen, mond dicht', in kortere delen en deze te publiceren als een serie met de titel 'De zelfmoord van EuropaDit artikel is het tweede in onze serie.
Laten we het contact niet verliezen... Uw regering en Big Tech proberen actief de informatie die door The blootgesteld om in hun eigen behoeften te voorzien. Abonneer u nu op onze e-mails om ervoor te zorgen dat u het laatste ongecensureerde nieuws ontvangt. in je inbox…
By John Waters
Oud continent versus nieuw continent
Een van de fundamentele trucs van deze georkestreerde invasie van het Westen is het benutten van een blijvende culturele empathie, een van de weinige sterke restanten van de twee millennia christelijke beschaving die daar nog steeds een rol spelen. Dit werkt fundamenteel vanuit een gevoel van cultureel toegeschreven schuld, dat juist voortkomt uit de vroegere superioriteit van de westerse beschaving en de rijkdommen die daarmee aan haar burgers zijn geschonken.
Nu deze welvaart verdwijnt en de landen van Europa te kampen hebben met een ongekende demografische krimp (we moeten 700 jaar teruggaan in de tijd, naar de nasleep van de Zwarte Dood, om een vergelijkbare ramp te vinden als die waarmee het Westen nu kampt), wordt er in het geheim een nieuw plan in werking gesteld.
Terwijl de overlevende volkeren van dit eens zo grote imperiale continent er nog steeds van overtuigd zijn dat de enige aanspraken die op hen worden gemaakt, gericht zijn op hun 'menselijkheid' en 'vrijgevigheid', is de waarheid dat er veel, veel meer op het spel staat. Wat verloren dreigt te gaan, is het bestaan van Europa zelf. hier Europa.
Natuurlijk worden de voor de hand liggende risico's en gevaren hiervan verdoezeld en gecamoufleerd door een narratief dat de zaken reduceert tot een simplistische en kwaadaardige raciale hypothese, waarbij gebruik wordt gemaakt van de cultureel verlammende wapens van vooringenomen ideologische categorieën: 'zwarte' Afrikanen versus 'witte' Europeanen. Het idee wordt gepropageerd dat de enige factor die de toenemende bezorgdheid over deze verschuivingen bij hele delen van elke Europese bevolking veroorzaakt, een vijandigheid is jegens mensen met een andere huidskleur en/of etniciteit.
Degenen die erop willen wijzen dat de inheemse bevolking van Europa vanzelfsprekend wordt 'vervangen' door de 'ontwikkelingswereld' (lees 'de onderontwikkelingswereld'), worden beschuldigd van 'racisme'. Deze beschuldiging strookt niet met het resterende 'compassie' van westerse culturen en het schuldgevoel dat daaraan ten grondslag ligt.
In werkelijkheid is de kwestie van ras natuurlijk slechts een oppervlakkige manifestatie van een proces met een veel diepere en veel dreigender betekenis: de culturele verdringing van de grootste beschaving die de wereld ooit gekend heeft, min of meer willekeurig, door de bevolking van een onderontwikkelde cultuur. Van daaruit trekken mensen naar Europa in de veronderstelling dat ze als bij toverslag de erfenis, de persoonlijkheden en de aura's van de westerse beschaving kunnen overnemen.
Dit is natuurlijk een extreme misvatting, want de integratie van zulke buitenstaanders in het Oude Continent kan alleen nuttig zijn tot een onbepaald punt, dat bereikt zal worden door osmose zonder enige aanwijzing dat dit heeft plaatsgevonden, en waarna de cultuur van Europa in een afgrond zal afdalen, waarin het niet een tweede Afrika of een tweede Pakistan zal worden – en nog minder een 'Nieuw Europa' – maar een cultuur van niets, bestaande uit nihilisme, degeneratie en anomie.
Zij die zeggen: 'Als je de Derde Wereld importeert, krijg je de Derde Wereld', hebben het mis: als je de Derde Wereld importeert, vernietig je niet alleen de landen van de Derde Wereld, waaruit je de menselijke energie en het culturele geheugen hebt gezogen, maar uiteindelijk ook de culturen van de 'gastlanden' waar deze enorme groepen van de mensheid naartoe worden gekanaliseerd.
Het continent van wat voorheen 'Europa' was, zal blijven bestaan, en die naam mag dan boven de deur bewaard blijven, maar het weefsel van de Europese beschaving zal zijn aangetast en opgelost, om vervangen te worden door iets anders dat we ons vóór de manifestatie ervan niet kunnen voorstellen. Hoewel onwaarschijnlijk, is het theoretisch mogelijk dat deze cultuur of beschaving op den duur een verbetering zal blijken te zijn ten opzichte van die welke, gedegradeerd en geïntimideerd, nu heerst op het Oude Continent. Dit komt doordat Europa de afgelopen halve eeuw of daaromtrent ontegenzeggelijk een radicale degeneratie heeft ondergaan, hoewel het onheilspellend interessant is dat degenen die het meest verantwoordelijk zijn voor deze degeneratie min of meer gelijktijdig zijn met degenen die massale immigratie bepleiten, die nu het risico van opgelegde achteruitgang toevoegen aan hun misdaden tegen Europa. Maar wat het ook moge zijn, wat er zal ontstaan, zal in geen enkel opzicht een Europa zijn dat verwijst naar het Europa van Erasmus, Joyce, Proust, Yeats en Havel, maar iets nieuws, of misschien, zoals al opgemerkt, een 'nieuw niets'.
En dit is de kern van de zaak: dit zal hebben plaatsgevonden zonder dat er enig overleg of gesprek heeft plaatsgevonden tussen degenen die deze vervangingsagenda propageren en de overgrote meerderheid van de inheemse volkeren van het Oude Continent – het thuisland van democratie, vrijheid en mensenrechten.
Over de auteur
John Waters was journalist, tijdschriftredacteur en columnist die zich specialiseerde in het aankaarten van impopulaire kwesties van publiek belang. Hij verliet De Irish Times na 24 jaar in 2014 en stopte een jaar later volledig met de Ierse journalistiek.
Sindsdien zijn zijn artikelen verschenen in publicaties zoals Eerste dingen, frontpagemag.com, The Spectatoren The Spectator USAHij heeft tien boeken gepubliceerd, waarvan de laatste, Geef ons de slechte wegen terug (2018), een reflectie op de culturele desintegratie van Ierland sinds 1990, in de vorm van een brief aan zijn overleden vader.
Het bovenstaande is een uittreksel uit zijn artikel 'Europa's doodsreutel, deel II'. Je kunt deel I lezen HIERVolg het werk van John Waters door je te abonneren op zijn Substack HIER.
The Expose heeft dringend uw hulp nodig…
Kunt u ons helpen om de eerlijke, betrouwbare, krachtige en waarheidsgetrouwe journalistiek van The Expose draaiende te houden?
Uw overheids- en Big Tech-organisaties
proberen The Expose het zwijgen op te leggen en uit te schakelen.
Daarom hebben we uw hulp nodig om ervoor te zorgen
wij kunnen u blijven voorzien van de
feiten die de mainstream weigert te delen.
De overheid financiert ons niet
om leugens en propaganda op hun site te publiceren
namens de Mainstream Media.
In plaats daarvan vertrouwen we uitsluitend op uw steun. Dus
steun ons alstublieft in onze inspanningen om
jij eerlijke, betrouwbare onderzoeksjournalistiek
vandaag nog. Het is veilig, snel en gemakkelijk.
Selecteer hieronder de methode die u het prettigst vindt om uw steun te betuigen.
Categorieën: Breaking News, Wereldnieuws
Persoonlijk vind ik het idee van Europa als collectieve identiteit vals, Rhoda. Het bestaat uit individuele landen met concurrerende belangen die door de geschiedenis heen voornamelijk op de een of andere manier met elkaar in oorlog zijn geweest.
Het lijkt er ook op dat het een uitvalsbasis is voor de smerigheid, samen met Noord-Amerika. Veel van hun machinaties vinden naar mijn mening hun oorsprong in deze twee gebieden.
We kennen onze geschiedenis niet, dus accepteer wat ons verteld wordt. RM Douglas schreef over de etnische zuivering van de Sudetendutsche na de Tweede Wereldoorlog in 1945. 12-14 miljoen Duitsers, met veel doden, werden gedwongen hun huizen te verlaten.
https://www.huffpost.com/entry/expulsion-germans-forced-migration_b_1625437
Dit geeft een kort overzicht van Douglas' boek "Orderly and Humane: The Expulsion of the Germans after the Second World War", gepubliceerd in 2012. Ons is een verhaal over wit privilege en uitbuiting van andere volkeren verkocht om ons een schuldgevoel te bezorgen en onszelf racistisch te noemen. Deze episode na de Tweede Wereldoorlog is verdoezeld. Gewone witte mensen hebben nooit "wit privilege" gehad. De geallieerden, Groot-Brittannië, Amerika en Rusland, waren toen bezig de grenzen van Europa te verleggen, en mensen waren slechts stukken op het schaakbord. Zoals altijd. Oorlog is eeuwigdurend en wie weet welk doel het dient.
Ik heb ooit geprobeerd het totale dodental te schatten, dus hier is het voor wat het waard is: de Eerste Wereldoorlog 18.5 miljoen; de Tweede Wereldoorlog 70 miljoen; de Bolsjewistische Revolutie 10.5 miljoen; de Armeense Genocide 10 miljoen; en de gedwongen verdrijving van Duitsers uit Polen, Tsjecho-Slowakije en andere landen in 1945. Dodental onbekend, maar enorm onderschat op 500,000. Deze cijfers worden nooit onder onze aandacht gebracht, altijd genegeerd, in tegenstelling tot de constant herhaalde 6 miljoen van de Holocaust. Geen enkele door de staat georkestreerde dood mag lichtvaardig worden opgevat.
John Waters en Stephen Smith observeren dus een eeuwenoude en steeds erger wordende strategie van de PTB. Als de cijfers niet liegen, stijgt het dodental met de dag. Groepsdenken stigmatiseert individuen die handelen vanuit hun eigen overtuigingen. Het valt me op dat Orwell en Huxley niet meer zo vaak op scholen worden gelezen.
Gegeven een bredere kijk op hoe politieke manipulatie werkt, is het nog steeds moeilijk te begrijpen hoe het algemene bewustzijn kan worden aangewakkerd om te begrijpen wat er werkelijk gebeurt, in tegenstelling tot wat ons wordt verteld dat er gebeurt. Was het Lincoln die zei: "Je kunt de meeste mensen altijd voor de gek houden... maar niet alle mensen altijd." Degenen die het gevaar wel aanvoelen, worden er vaak om gedemoniseerd. Enoch Powells heroïsche toespraken deden hem door de meerderheid als racist bespotten.
Even een gedachte, maar tijdens de Tweede Wereldoorlog vermoordden Britse soldaten hun eigen etnische broeders, maar als we beschuldigd zouden worden van haat jegens mensen van een andere etniciteit, zouden we sterven van schaamte. Hetzelfde geldt voor The Troubles en de Ierse Burgeroorlog, waarbij de buren tegenover elkaar stonden.
We lijken alleen maar samen te staan als een machtige steunpilaar ons vertelt dat we dat kunnen, dat onze meerderheidsopinie wel juist moet zijn omdat het de meerderheid IS. Het vereist een zeer sterke geest om voldoende in zichzelf te geloven om zich te verzetten tegen de meerderheid, die bijna altijd op het verkeerde been is gezet.
Bestaat er een oplossing voor de algemene, eigenzinnige en angstige blindheid? Ja, maar wie is er werkelijk in staat tot zelfsoevereiniteit?
Dank je.
Geweldige reactie, ik heb zowel de pdf als de video van Hellstorm: The Death of Nazi Germany 1944-1947 van Thomas Goodrich. Als doodskistontduiker/oude schat ben ik oud genoeg om me te herinneren dat de Holocaust niet op de agenda stond, maar dat ik daarna mijn ogen uit mijn kop heb gehuild toen ik als tiener Het Dagboek van Anne Frank las. Natuurlijk weten we nu dat dat boek een vervalsing was. Beide wereldoorlogen, zo niet bijna alle oorlogen, werden opgezet door machten die er niet zouden moeten zijn, om hun agenda te bevorderen. Ze zijn wat we psychopaten noemen, verstoken van gevoel en empathie, maar ze hebben een enorme fout gemaakt door te denken dat alle fatsoenlijke zielen getriggerd en gemanipuleerd kunnen worden door op onze emotionele knoppen te drukken. Velen van ons zijn in staat tot emoties, maar blijven ook logisch/rationeel.
Ik ben het er helemaal mee eens dat gewone mensen worden uitgebuit door het vuil, ongeacht kleur, kaste of geloof. We hebben geen echte kennis van onze ware geschiedenis, ik spit de informatie die we krijgen door in de hoop de zeldzame, goudklompjes waarheid/dingen te vinden die rationeel lijken.
Goed verwoord, uitstekend artikel.