We hebben vriendelijk de beschikking gekregen over het dagboek van Clare Wills Harrison, een advocate die zich inzet voor ouderen. Zij sprak zich in juni 2020 voor het eerst uit over Midazolam en sterfgevallen in verzorgingshuizen.

Clare hield van maart 2020 tot voor kort een dagboek bij. Het is een aangrijpend verslag van wat ze door de lens van haar werk zag en geeft een explosief inzicht in de sluiting van de zorg en het rechtssysteem, de gevolgen voor haar cliënten en de rest van de Britse bevolking, en hoe dit haar en haar gezin beïnvloedde. Het is rauw, verontrustend en persoonlijk.

Wij en Lawyers of Light hebben toestemming gekregen om delen van het tijdschrift te publiceren en zullen vanaf vandaag een serie berichten plaatsen.

Als u het vernietigende bewijs uit de eerste hand wilt lezen over de tekortkomingen van de zorg-, medische en juridische sectoren in de afgelopen 18 maanden, volg dan het kanaal Lawyers of Light hier en The Expose hier.

We hebben begrepen dat het volledige tijdschrift te zijner tijd als gratis e-book zal verschijnen. Hieronder kunt u de eerste fragmenten lezen.

---

Fragmenten uit “Pandemiedagboek van een advocaat voor ouderen in de frontlinie” – vriendelijk ter beschikking gesteld door de familie van Clare Wills Harrison – Deel 1

Dinsdag 10 maart 2020

Dit is mijn eerste dagboekaantekening waarin ik vastleg wat er nu gebeurt. Om de een of andere reden heb ik het gevoel dat het heel belangrijk zal zijn voor de toekomst. Ik weet niet waarom.

Overal in het nieuws zijn beelden te zien van Italië en andere Europese landen. Italië ging gisteren volledig op slot, nadat het een paar dagen geleden al scholen en universiteiten had gesloten. Ik vind het niet prettig om te horen dat je niet naar eten kunt wanneer je het nodig hebt. Het klinkt allemaal vreemd.

Ik heb vandaag meneer en mevrouw XXXXX gesproken om XXXXX te bespreken. Hij werkt bij Defra en hij heeft openlijk tegen me gezegd dat hij garandeert dat we over twee weken in een volledige lockdown zitten, net als in Italië. Dat zegt me dat ze het op overheidsniveau al weten. Dus ze moeten wel plannen maken? En waarom zou je dat doen en niet gewoon direct sluiten als het nodig is? Logistiek?

Ik maak me echt zorgen om mijn oudere cliënten als we sluiten. Hoe wordt er voor hen gezorgd als ze alleen wonen? Wat als ze ziekenhuisafspraken triageren en voorrang geven aan jongere mensen?

Ik heb een afspraak met mevrouw XXXX deze week, omdat ze in het ziekenhuis ligt. Ik moet haar zien en ook kijken of er paniek is in het ziekenhuis zelf. Mevrouw XXXX moet wat papieren tekenen, zodat ik haar zo snel mogelijk naar verzorgingshuis XXXXX kan helpen. Ik maak me echt zorgen over hoe we haar uit het ziekenhuis kunnen krijgen, voor het geval we toch in een lockdown terechtkomen, want ik weet niet hoe dat eruit zal zien.

Ik heb hier echt een slecht voorgevoel over. Mijn man zegt dat ik overgevoelig ben, maar ik heb het gevoel dat er een grote, donkere wolk boven ons hangt.

Donderdag 12 maart 2020

Het was vandaag erg druk op het werk. Mensen lijken in paniek te zijn en bellen om allerlei papierwerk te regelen. Er lijkt een gevoel van urgentie te zijn.

Ik heb vandaag met de verpleeghuizen XXXXX en XXXXX gesproken om te kijken hoe het met ze gaat. Het gaat goed met ze en ik heb de managers openlijk gevraagd of ze zich zorgen maken en of ze nieuwe protocollen hebben. XXXXX zei dat ze allerlei branchebijeenkomsten krijgen en dat ze momenteel gewoon open zijn, enzovoort. Ze klonk best oké, maar zei wel, zoals normaal, dat de zorgsector de laatste zou zijn die hulp zou krijgen. Ik snap wat ze bedoelt. Ze krijgen altijd ruzie. Ze zei dat ik naar XXXXX kon gaan als ik dat wilde, geen probleem.

Donderdag 19 maart 2020

Ik luister naar het nieuws op de radio van LBC. Ik weet niet waarom ik het doe. De constante somberheid is genoeg om mensen doodsbang te maken. En ik KAN sommige presentatoren echt NIET UITSTAAN. JOB is bijzonder onbeleefd tegen iedereen, dus ik luister sowieso nooit naar hem. Ik weet niet eens of hij op dit moment op tv is.

Dit coronavirus wordt door de media afgeschilderd als een plaag, maar ik heb opgezocht wat coronavirussen zijn en dat is wat verkoudheid veroorzaakt. Ik neem aan dat dit dodelijker is. En dan vraag ik me af hoe?

Ik ga binnenkort de ONS-sterftecijfers bekijken om te zien wat ze normaal gesproken zijn. Als ik niet logisch nadenk, vrees ik dat ik in de valkuil trap dat dit een uitzichtloze situatie is, want er lijkt collectieve paniek te zijn en ik trap er maar in.

Ik heb vandaag met veel cliënten gesproken om te vragen hoe het met ze gaat. Iedereen in de plaatselijke verzorgingshuizen maakt het goed en geen van de tehuizen meldt al te verontrustende klachten. XXXXX zei dat hij het bekijkt alsof het griep is, wat helaas elk jaar weer een vervelende griep is. Hij heeft het gevoel dat het alleen wat later komt dan normaal.

Niemand begrijpt de mediahype er momenteel over, maar hij zei wel dat de beelden uit Italië er verontrustend uitzien. Ik zei dat ik het bericht had gezien over mensen die verhongerden omdat ze niet naar buiten konden om eten te halen. Hoe kan dat nou gebeuren? Zouden er geen plannen moeten zijn zodat dat nooit een probleem is?

Ik heb vanavond kort met mijn moeder en [mijn broer] gesproken, die laatste kort. Ik heb hem dat verteld omdat hij niet zo makkelijk de deur uit kan om misschien wat extra's te bestellen in zijn online winkel. Ik besloot hem te vertellen wat mijn Defra-klant had gezegd. Uiteraard heb ik de naam van de klant anoniem gehouden. Natuurlijk heeft XXXXX het genegeerd. Maar zoals ik weet, moet hij uiteindelijk toch altijd toegeven dat ik gelijk heb, dus hij zal zijn excuses aanbieden en ik zal zeggen: "Ik heb het je toch gezegd!" Hoewel ik in deze situatie eigenlijk hoop dat ik ongelijk heb en dat we niet dichtklappen.

Zondag 22 maart

De hele familie had gepland om dit weekend samen te komen voor alle verjaardagen en Moederdagvieringen, aangezien die allemaal binnen een paar weken na elkaar plaatsvinden. Maar goed, het werd afgezegd uit angst dat we elkaar zouden doden door op elkaar te niezen.

Dus XXXXX en ik gingen winkelen en stopten onderweg om een ​​ontbijtje te halen. Als de tafel één keer door die vrouw werd bespoten, dan werd hij wel vijf keer bespoten. Echt waar! Er zitten meer chemicaliën in die verdomde spray die je kwaad kunnen doen dan welke bacteriën dan ook!!

En wat is er met dat wc-papier gedoe????

Maandag 23 maart

Nou, de klant van Defra had gelijk. Vanavond heeft Johnson het Britse publiek "opgedragen" thuis te blijven. Dus alles gaat een paar weken dicht. Maar ik heb begrepen dat als je niet thuis kunt werken, je wel naar kantoor mag.

Ik zie niet in hoe we als advocatenkantoor zomaar kunnen sluiten. Hoe kunnen we dan cliënten met dringende behoeften van dienst zijn? Maar ik maak me zorgen om het kantoorpersoneel. Ze zijn bang en ik kan redelijkerwijs niet van ze verwachten dat ze naar hun werk komen als ze bang zijn. Ik wil geen slechte baas zijn en zij moeten ook nog aan hun eigen gezin denken.

Ik ga het morgen aan de toezichthouders voorleggen. Ik ga alleen naar kantoor en zeg tegen de andere medewerkers dat ze thuis moeten blijven. Als ik thuis moet werken, wordt het een nachtmerrie. Hoe moet ik de vertrouwelijkheid beschermen en aan mijn 'ken-je-klant'-verwachtingen voldoen als ik mensen niet persoonlijk kan zien?

Ik denk niet dat de overheid beseft dat de problemen van mensen niet ophouden als de publieke sector stilvalt. Oh, en ik wed dat de publieke sector ook nog steeds zijn volledige salaris krijgt.

Hoe in godsnaam moet de private sector de kantoorrekeningen en lonen betalen als wij niet open zijn voor zaken?

Ik kan genoegen nemen met een salarisverlaging, of helemaal niet betaald worden, maar ik moet er wel voor zorgen dat het personeel nog steeds betaald krijgt.

Er wordt gesproken over een vorm van financiële steun voor bedrijven. Een paar bedrijven hebben een WhatsApp-groep opgericht om dit te bespreken. Maar zoals met alles wat met de overheid te maken heeft, denk ik dat het nog wel even zal duren voordat de steun binnenkomt.

XXXXX en ik hebben vanavond de ONS-sterftecijfers van de afgelopen twee jaar bekeken. Hij is altijd zo kalm. Hij wees me erop dat er in januari 2 meer dan 2018 mensen aan de griep zijn overleden. Ik wist het nooit! Zoals hij al zei, je weet alleen wat de media je willen voorschotelen. Hij vindt dit onzin. Ik weet niet wat me meer bang maakt. Dat het echt is of dat het onzin is, want dat laatste zou betekenen dat er iets heel ergs aan de hand is. Ik heb wel een idee wat dat zou kunnen zijn, maar ik had nooit gedacht dat het in mijn leven zou gebeuren.

Ik voel me vanavond eigenlijk best wel down. Ik weet niet waarom, maar dit voelt zo vreemd. Alsof het een enorm einde is.

Dinsdag 24 maart 2020

Vanochtend naar kantoor gegaan. Ik was alleen, want ik had het personeel gezegd tot nader order thuis te blijven. Ik heb de toezichthouders een e-mail gestuurd met XXXXX. Hij vond het verstandig om te sluiten. Ik zei dat ik het twee weken zou doen en dan zou kijken hoe het zou gaan. Ik ben niet gemaakt om thuis te werken. Ik haat het. We werken tenminste in de cloud en via VoIP, dus ik kan alles thuis overzetten. Maar de papieren dossiers en het briefpapier zijn een ander verhaal. Ik had het gevoel dat ik aan het verhuizen was om alles naar mijn thuiskantoor te krijgen.

Vergeet niet om een ​​mededeling op de website te zetten, zodat mensen weten dat we gesloten zijn. Ik vermoed echter dat mensen dat zelf wel doorhebben.

Ik zie nog steeds geen toename in het aantal cliënten dat overlijdt, en dat is in ieder geval positief.

Ik sprak met mijn moeder toen ik thuiskwam. Ze vertelde me dat kapper XXXXX een zus heeft die haar werk voor parlementsleden doet (bestaat dat überhaupt?) en dat ze ergens op een plek was waar ze haar werk voor ministers deed en een telefoongesprek had afgeluisterd waarin werd gesproken over een laboratorium in China dat de huidige ziekteverwekker had gelekt. Wie weet of dit volslagen onzin is, maar het zou me niets verbazen.

De rest van de middag heb ik zoveel mogelijk cliënten gebeld om te kijken hoe het met ze ging en om ze te laten weten dat ik thuis aan het werk was. Veel ouderen waren echt bang en ik probeerde ze gerust te stellen. Ze gaan zichzelf uiteindelijk kapotmaken van de zorgen! Maar ik ook, want de mensen in de verzorgingshuizen zitten nu effectief opgesloten en ik maak me daardoor zorgen om hen. Ik heb hier een strategie voor, want XXXXX bij de toezichthouders heeft gezegd dat advocaten van veel dingen worden vrijgesteld. Dus ik ga dit gebruiken en erop staan ​​dat ik de verzorgingshuizen mag betreden voor mijn cliënten. Ik moet ze controleren en ervoor zorgen dat alles goed met ze gaat!

Woensdag 25 maart – eerste dag thuiswerken

Vandaag was de eerste dag thuiswerken. Ik heb alles afgemaakt wat ik kon en daarna, eerlijk gezegd, was het doodstil. Ik denk dat iedereen de komende twee weken gewoon als vakantie gaat beschouwen. Dus ik heb het misschien niet druk. Misschien is dat wel fijn? Aangezien Johnson zei dat het maar een paar weken duurt, zijn we misschien zo weer terug bij af. Waarom geloof ik dat niet?

Het is eigenlijk niet fijn om deze twee weken vrij te zijn. Er is niets te doen, want alles is dicht, en ik ga de komende twee weken niet naar het nieuws kijken. Echt niet. Ik ben daarom weer teruggegaan naar Facebook. Ik heb het persoonlijk niet echt veel gebruikt, maar ik wilde de sfeer proeven. Er hangt een hoop angst.

Ik weet dat ik me ga vervelen als ik niets doe. Hoewel ik een hekel heb aan goede doelen (corruptie en kantoren in Londen die peperduur zijn), heb ik contact opgenomen met onze lokale kleine Rode Kruis-groep om me aan te melden voor voedselbezorging aan ouderen en kwetsbaren. Zo kan ik tenminste zien wat voor soort mensen ik normaal gesproken help en of ze alles krijgen wat ze nodig hebben.

De lokale groep heeft gezegd dat ze binnenkort contact met je opnemen, omdat er deze week mogelijk leveringen nodig zijn. Morgen of vrijdag al. Dat lijkt me niet best en ik maak me zorgen dat kwetsbare mensen het zwaar te verduren krijgen door de lockdown.

Mam maakt me een beetje zorgen. Ze heeft iets in haar gezicht en ik denk dat het kanker is. Ze wacht nu op het nieuws. Wat gebeurt er als het echt zo is, aangezien we nu in een lockdown zitten? Ik neem aan dat ze nog steeds behandeld zal worden, want dat zou dringend zijn?

Lees deel twee hier